فدراسیون پرورش اندام

 

پیشنیه ورزش پرورش اندام و فتنس در افغانستان
ورزش پرورش اندام که روز تا روز به تعداد علاقه مندانش در کشور افزوده مي شود، در سال 1338 هجري خورشيدی به همت يک نفر امريکايی و گروهی از جوانان فداکاری چون استاد عبدالشکور ولی از ورزشکـاران وزنبـرداری، کپتـان بابا پيلوت، عبدالاحمد، محمد علی شناور، بريالی ناصری، روح الله و قهرمانانی که متأسفانه در تمادی سالها به چهره ها و نامهای شان گرد فراموشی نشسته است پايه گذاری گرديد و به یقین مي توان گفت که پيشرفت و تکامل اين ورزش در کشور مديون زحمات و فداکاری های اين استادان و قهرمانان پيشگام کشور است. اين استادان که نامهايشان در مراحل تکاملی پرورش اندام مي آيد هر کدام به نوبه خويش در رشد، گسترش و بالنده گي پرورش اندام در کشور خدمات شايانی نموده اند که در خور سپاس و ستايش استند؛ موجوديت صدها کلپ پرورش اندام با بيشتر از هزاران ورزشکار اين رشته در مرکز و ولايت ها ره آورديست از کار و پيکار خسته گی ناپذير پيشگامان، پيشکسوتان و قهرمانان پرورش اندام در افغانستان.
اگر پايه گـذاری پـرورش اندام را به عنوان گـام نخست و بنيـادين بشماريم؛ سير تکاملی ايـن رشته را ميتـوان در هشت دوره بيان نمود: 
دوره اول: 
در اين دوره جوانانی چون محمد منير، حيدر کاکو، سلطان شور نول، اکرم بازو، وحيد نواسه جعفر خان و عبدالله يعقوبی را ميتوان نام برد که پا به جای پای پيشگامان اين رشته گذاشتند و با ايجاد کلپها به آموزش اين رشته پرداختند.
دوره دوم: 
اين دوره ارتباط مي گيرد به سالهای 1352 هجري خورشيدي. در اين دوره فدراسيون پرورش اندام با کوششهای گسترده وحيد اعتمادی و جوانانی چون کپتان بابا، شمس الله رحيم، نادر فرخ و عده يی ديگر رسما ايجاد شد و کپتان بابا به حيث نخستين رييس فدراسيون پرورش اندام انتخاب شد. نادر فرخ دومين، شمس الله رحيم سومين، عبدالقدير رسولی چـهارميـن، عبــدالـرشيد ابراهيـم زاده چـهارميـن، مـحـمـد رحيـم بره کی پنجمين، فخـر الدين شيخانی ششمين و عبـدالله يـعقوبی هفتمين رييس فدراسيون پرورش اندام افغانستان بوده اند. (استاد عبدالله يـعقوبی که از مـدت ده سال بدينسو اين سمت را دارا بود، چندی قبل نظر به تکليفی که داشت به رحمت ايزدی پيوست.) 
دوره سوم:
پـرورش اندام با کـوششهای گسترده و متـداوم استادانی چـون رحيـم بـره کی، هـدايت الله حبيب، حيـات الله،  عـزيـز آرزو، تـاج مـحمـد آريـا فيـضی، وحيـد غـفـوری، حبيب غـفوری، نيک مـحمد شيرزی، کبير بـهادريان، رحمت الله کارمند، عبدالجليل سلطانی، حفيظ توده يی، پرکاش سينگ، حيات مزاری، نسيم پروانی، غوث کلنگاری و عبدالرب، رونق تازه يي يافت.
دوره چهارم:
در اين دوره استادانی چون محمد قدوس، غلام گنگ، اسد بازو، خواجه سلام، خليل آرش، محمود شاه، محمد زمان، صوفی غنی و عده يی ديگر استند که کاروان پرورش اندام را پويا نگهداشتند. در همين مرحله است که کتگوری قد در مسابقات از ميان برداشته شد. (قبلا مسابقات در سه کتگوری قد، برگزار مي گرديد، اما از سال 1365 رقابتهاي پرورش اندام بدينسو به پنج کتگوری وزنی برگزار گرديد.)
دوره پنجم:
در اين دوره جوانانی چون، خواجه فرهاد شبل،حفيظ الله، حميدالله، عبدالرؤوف مشهور به خوشحال، شفيع، بشير احمد، محمد اسحاق پاکزاد، صوفی نصير، امير محمد، عبدالحميد پنجشيری، ضيا الله خواجه،  محمد علی سلطانی توانستند در زمينه گستری بهتر پرورش اندام سهم ارزنده و برازنده يي داشته باشند و پرورش اندام را زنده نگهدارند، رشد دهند و به بالنده گی برسانند.
دوره ششم:
در اين دوره ورزشکارانی چون شير محمد، فريد احمد، محمد قادر، محمد ظاهر، فضل احمد فضليار، وحيد، شاه نصير، محمد عمر زلمی، زيرک، احمد جان و نور الله عيدی و عده يي ديگر با ايجاد كلپ ها به آموزش ورزشكاران پرداختند.
نخستين مسابقات پرورش اندام با معيارهای پذيرفته شده بين المللی در سال 1357 خورشيدی در کابل ننداری در سه کتگوری قد بلند، قد متوسط و قد کوتاه برگزار شد که در کتگوری قد بلندها استاد شمس الله رحيم پايه گذار پرورش اندام در افغانستان مقام اول، استاد حبيب غفوری مقام دوم و استاد عزيز مقام سوم، در کتگوری قد متوسط استاد رحيم بره کی مقام اول، استاد حيات الله مقام دوم و استاد تاج محمد مقام سوم و در کتگوری قد کوتاه  استاد هدايت الله حبيب مقام اول، استاد وحيد الله مقام دوم و استاد صادق مقام سوم را به دست آوردند.   
سرپرستی فدراسيون پرورش اندام را بعد از وفات استاد عبدالله يعقوبی، تاج محمد آريا فيضی که از ورزشکاران سابقه دار اين رشته است تا انتخابات سراسری به عهده داشت و از چند سال و بدينسو رياست فدراسيون پرورش اندام را آقاي باور هوتك به عهده دارد.
در اينجا لازم مي دانم که با دريغ و افسوس سقوط طياره حامل تيم ملی پرورش اندام کشور را که در راس آن استاد نيک محمد شيرزی قرار داشت ياد کنم. در اين سانحه عده يی از بهترين ورزشکاران پرورش اندام که براي شرکت در مسابقاتی عازم شهر مزار شريف بودند، سقوط کرد، و بهترينهای پرورش اندام کشور ما به کام مرگ فرو رفتند که اين خود ضايعه يی است جبران ناپذير به ورزش پرورش اندام ميهن مان.
دوره هفتم:
این دوره را می توان به عنوان دوره رکود پرورش اندام عنوان کرد. در نخستین سالهای زمامداری حکومت طالبان ورزشکاران پرورش اندام حق نداشتند مسابقات خویش را راه اندازی نمایند. در این زمان فدراسیون پرورش اندام فعالیت رسمی نداشت. پس از آنکه مسابقات پرورش اندام از جانب حکومت طالبان اجازه داده شد، ورزشکاران این رشته حق نداشتند بدون پوشیدن شلوار مسابقه داده و بدن شان را نمایش بدهند. در این زمان کلپ های ورزشی هم رونق چندانی نداشت.
دوره هشتم:
پس از فروپاشی رژیم طالبان و روی کار آمدن حکومت انتقالی در سال 1381 هجری شمسی ورزش پرورش اندام دوباره جان گرفت. کلپ های ورزشی با وسایل نسبتا مدرن به فعالیت آغاز کردند. جوانان و نوجوانان بیشتر به ورزش رو آوردند. در این دوره ورزشکارانی جوان و استعداد های نوینی پا به عرصه ورزش پرورش اندام گذاشتند.
فدراسيون پرورش اندام با معيارهای پذيرفته شده جهانی در سال 1382 خورشيدي عضويت فدراسيونهای آسيايی و جهانی پرورش اندام را کسب کرد و ورزشكاران برتر پرورش اندام توانستند که در نخستين رقابت بين المللی در بحرين شرکت کنند و از خود شايسته گی نشان بدهند. فدراسیون ملی پرورش اندام و فتنس نخستین مسابقات انتخابی تیم ملی و آقای عضلات افغانستان را در سال 1385 راه اندازی کرد. پس از این سال ورزشکاران این رشته همه ساله از طریق برگزاری مسابقات انتخابی تیم ملی رهسپار رقابت های برون مرزی می شوند. نخستین آقای عضلات افغانستان استاد خسرو بشیری بود که توانست لقب آقای عضلات را به نام خودش ثبت نماید. در سال 1386 ورزشکار هلمندی به نام عزیز احمد نیکیار این لقب را از آن خود کرد. در سال 1387 احمد یاسین سالک قادری به این مقام دست یافت. شکرالله هلمندی این لقب را برای سه بار در سال های 1388، 1390، 1393 به نام خود ثبت کرد. مرحوم استاد عارف سخی در سال 1389 به این مقام دست یافت. استاد یوسف سخی در سال 1391، استاد هارون اعظمی در سال 1392 و استاد محمود متین در سال 1394 این مقام را به نام های شان در تاریخ پرورش اندام ثبت کرده اند. 
در دوره هشتم که دوره طلایی پرورش اندام شمرده می شود، افغانستان توانست مدال های زیادی را از مسابقات آسیایی و جهانی کسب نماید. افغانستان در سال های 2009، 2010، 2011، 2014، برای چهار مرتبه توانست در رقابت های جنوب آسیا مقام قهرمانی را از آن خود نماید. در سال 2012 در این رقابت ها به نایب قهرمانی دست یافته است. 
در این دوره بخش فنی فدراسیون نیز دست آورد های چشم گیری داشته است. استاد نورالهدا شیرزاد در سال 2009 جواز داوری آسیایی را کسب نمود. در سال 2012 داکتر عبدالرحمن حمید عضویت کمیته انتی دوپنگ فدراسیون جنوب آسیا را کسب کرد و در سال 2013 توانست جواز داوری آسیایی را در رقابت های چهل و هفتمین دور آسیایی به میزبانی کشور ویتنام، کسب نماید. داکتر عبدالرحمن حمید نخستین کتاب آناتومی بدنسازی مصور را نوشته و به چاپ رسانید تا جوانان ورزش پرورش اندام را در راستای کسب دانش مسلکی پرورش اندام رهنمایی نماید. در سال 2014 داکتر عبدالرحمن حمید و استاد نورالهدا شیرزاد ابتکاری دیگر را در این ورزش به خرچ داده و دو رشته جدید فتنس را نیز مشمول مسابقات زونی و ملی ساختند. همچنان در این سال هر دو توانستند که سند داوری جهانی را کسب نمایند. در کنگره مسابقات آسیایی و انتخابات فدراسیون های آسیایی داکتر عبدالرحمن حمید با کسب اکثریت آرا توانست عضویت کمیته داوران  فدراسیون های آسیایی را کسب نموده و به عنوان دبیر کمیته داوران معرفی شود. در سال 2014 بخش فنی فدراسیون سیمینار های آموزشی داوری را برای مربیان و استادان کلپ های ورزشی راه اندازی نموده و برای تعداد 35 نفر از مربیان ورزیده افغانستان سند داوری درجه (C) توزیع نمود.
در سال 2014 افغانستان برای نخستین بار توانست رده پرورش اندام و رده پیشکسوتان در رقابت های جهانی به مدال برنز دست یابد. در سال 2015 نیز توانست از رقابت های آسیایی منعقده شهر تاشکند کشور تاجکستان در رده پرورش اندام سنگین وزن مدال طلا و در رده پیشکسوتان مدال نقره را به نام افغانستان ثبت نماید.
 
تشکیل فعلی فدراسیون ملی پرورش اندام و فتنس:
رئیس فدراسیون: باور خان هوتک
دبیر کُل (سکرترجنرال): دکتور عبدالرحمن حمید
معاون اداری: الحاج خواجه فردین عباسی
معاون فنی: استاد محمد سلیم شیرزاد
آمر ارتباط ولایات: استاد مصدق شهیم
سرمربی تیم ملی: استاد نورالهدا شیرزاد
مربی تیم ملی: استاد حمیدالله شیرزی
مربی تیم جوانان: استاد میر نصرت الله انصاری
آمر زون شمال: استاد محمد نسیم قادری
آمر زون شرق: استاد عبدالجبار هوتک
آمر زون مرکز: استاد میر احمد رنجبر
آمر زون غرب: استاد وحید احمد بارکزی