فدراسیون تینس

 

 

پیدایش و پیمایش تینس

تا آنجا که شواهد تاریخی در این مورد نشان می دهد ، ورزش تنیس طی قرون 12 و 13 میلادی ابتدا در کشور فرانسه ابداع شد. اما ارائه جدی این ورزش در سال 1872 میلادی بود که سرگرد هاری جم این ورزش را در شهر لمینگتن( انگلستان) به مردم معرفی کرد . در آن زمان مقررات و خصوصیات این ورزش بآنچه اکنون می بینیم تفاوت بسیار داشت . در سال 1877میلادی ، اولین بار در دنیا مسابقات تنیس با مقررات و قوانین بخصوصی در زمینهای تنیس "باشگاه تنیس و کروکت ال انگلند" ویمبلدون برگزار گردید، محلی که هم اکنون بزرگترین مسابقات تنیس دنیا در آن برگزار می شود.
مسابقات ویمبلدون در سال 1877، یو اس او پن در سال 1881 ، دیویس کاپ 1899 و اوپن استرالیادر سال 1905 و اپن فرانسه 1918شروع به فعالیت کردند. هنگامی که تنیس شروع به رشد سریع کرد و جهان را فرا گرفت و طبیعتا اتحادیه های ملی شروع به هم پیوستن برای برگزاری مسابقات بزرگ جهانی و تنظیم قوانین و مقررات کردند .
در سال 1911 نیاز به وجود یک فدراسیون بین المللی تنیس ، احساس شد . امتیاز این فدراسیون ابتدا به آقای دوان ویلیامز (یکی از افراد کشته شده در کشتی تایتانیک) که نتوانست ایده خود را ببیند به آقای چارلز بارد ( دبیر اتحادیه تنیس سوئیس ) و آقای هنری والت رئیس فدراسیون تنیس فرانسه اعطا شد .
دوازده اتحادیه تنیس در جلسه اصلی در پاریس  19 مارچ 1911 شرکت کردند . که ILTF فدراسیون لاون تنیس بین المللی در آن شکل گرفت ، این کشور ها عبارتند از :
استرالیا (استرالیا و نیوز یلند) ، اسپانیا ، اتریش ، بلژیک ، آلمان ، افریقای جنوبی ، دانمارک ، فرانسه ، بریتانیای کبیر ، هلند ، روسیه ، سویس ، سویدن .
نتایج اولین نشست بدین صورت بود که ، زبان رسمی فرانسوی باشد با ترجمه انگلیسی و مقر فدراسیون دور از پاریس باشد. سویس مقر فدراسیون بین المللی انتخاب گردید
دبیرهای فدراسیون : آقای ه . ا. سابلی (دبیر اتحادیه انگلیس) و آقای ر. گالای ( رئیس فدراسیون تنیس فرانسه ) رئیس فدراسیون : آقای دکتر ه . او . بهرنس.
همچنین حق برگزاری مسابقات جهانی ( قهرمانی روی چمن ) برای همیشه به بریتانیای کبیر اهدا گردید .
۱۷ ماه بعد از تشکیل فدراسیون ، جنگ جهانی اول همه چیز را بهم ریخت و یکبار دیگر تمام فعالیتهای در سال ۱۹۱۹ از سر گرفته شد . ITLF بعد از جنگ جهانی اول فقط با ۱۰ کشور عضو گرچه ، از خرابی جنگ رنج می برد کار خود را شروع کرد .

تِنیس ورزشی راکتی است که بین دو نفر (سینگل) یا بین دو تیم دونفره (دوبل) بازی می‌شود. هر بازیکن راکتی دارد که دارای صفحه‌ای از شبکه توری است. بازیکن با این راکت، توپی لاستیکی با پوشش نمدی را به زمین حریف پرتاب می‌کند. بازیکنی (یا تیمی) که زودتر امتیاز نهائی را به دست آورد برنده‌است.

این ورزش نخست در بریتانیا و بیشتر میان اشراف‌زادگان رایج شد و سپس به سایر کشورهای انگلیسی راه یافت و اکنون در همه کشورها بازی می‌شود. به دلیل تجهیزات گران‌قیمت و زمین مناسب برای انجام این ورزش، هنوز هم تنیس به عنوان یکی از ورزش‌های گران‌قیمت شناخته می‌شود.

تنیس از ورزش‌های المپیک است. در برخی از کشورها به آن تنیس میدانی می‌گویند تا از ورزش دیگری بنام تنیس شاهی که در سالن و در زمینی بااندازه دیگری بازی می‌شود و همچنین تنیس روی میز (که در برخی کشورها با نام پینگ پنگ) جدا گردد.

 

تاریخچه تینس درافغانستان

     تینس ماننددیگر سپورت های عصری در سالهای 1911 الی 1912 در زمان سلطنت امیر حبیب الله خان در مکتب حبیبیه وحربیه ابتدا بواسطه معلمین هندی _ترکی و بعضی معلمین انگلیسی که به کابل آمده بودند شروع شد، ویک نفر کریم بخش هندی انگلیسی تبار سیستم بازی تینس را در افغانستان رواج داده وساختمان میدان تینس را تنظیم نمودند البته در آن زمان سردار عنایت الله خان نایب السلطنه شخصاً به انکشاف سپورت های عصری در مملکت ذوق داشت چنانچه  شخصاً خودش باراول میدان های تینس رادر منزل خویش بنا نمود .

از تینس بازان معروف آنزمان علی محمد وزیردربار ، شاه محمود ، هاشم خان  ، سرداراحمد علی وبعضی اشخاص دیگر بودند. چنانچه علی محمد تا حدود سنوات (1924) الی (1925) شخصاً قهرمان تینس بود ودرین وقت میدان تینس در جلال آباد نیز ساخته شد.

در عهد سلطنت اعلیحضرت امان الله اولین مسابقه تینس رسمی در جشن استقلال درسال (1924) دایرشد که درین مسابقات علی محمد و مرحوم عبدالحمید و عبدالواحد که تازه از هندوستان برگشته بودند در پغمان مسابقه نمودند بعداً در عصر امانیه مسابقات تینس اغلباً در جشن ها دایر میشد که در بعضی مسابقات برادر بزرگ شاه سردار عنایت الله شرکت میکرد چنانچه ورزش تینس بعد از (1307) هجری مانند دیگر سپورت های عصری انکشاف نمود ومیدان های تینس در قصر ستور وزارت خارجه ، وزارت تجارت ، بوستان سرای کابل ، ارگ شاهی و کلوپ عسکری ساخته شد واز همین جا بود که تینس بصورت میخانیکی به افغانستان رایج شد.

ازتینس بازان معروف زمان اعلیحضرت محمد ظاهر شاه میتوان از عبدالرشید ، عبدالواحد ،علی محمد ، شاه محمود ، اسدالله سراج ، نور آقا مصاحب حضور ، عزیز سراج وشهاب الدین نام برد وبعد ازین تینس بشکل فعلی به کابل آمده رونق خوبتری گرفت که از تینس بازان آن وقت توریالی اعتمادی ، سلطانمحمود غازی ، وحید اعتمادی ، داکتر فاروق اعتمادی بودند.

ورزش تینس رفته رفته ازطرف ریاست المپیک به رسمیت شناخته شد.وزارت معارف نیز درین راه گام برداشته در سال (1350) کلپ تینس را در شهرنو کابل  احداث نموده یک تعداد جوانان را تحت تربیه گرفته و ضمناً در لشکرگاه ، جلال آباد ، هوتل سپین زرکندز میدان های تینس ساخته شد.

ورزش تینس در ده سال اخیر انکشاف خوبی داشت، ایجاد نمایندگی ها در ولایت های ننگرهار،‌هرات، پروان و غزنی، برگزاری مسابقات در کتگوری های سنی جوانان،‌نوجوانان . بزرگسالان اعم از دختران و پسران، اعمار میدان های تینس در مکرویان اول،‌ریاست تربیت بدنی و سپورت و هوتل انترکانتیننتال اعزام تیم های ورزشی در مسابقات بیرون مرزی و کسب افتخارات از این رویدادهای جزیی از کارنامه های این فدراسیون می باشد.اکثر از ورزشکاران کنونی تینس از جمله محصلان دانشگاه های پل تخنیک، دانشگاه کابل، دانشگاه تعلیم و تربیه و شاگردان معارف می باشند. از پیشکسوتان ورزش تینس در افغانستان سیدآقا، انجنیرقادربخشی،محمد داوود، و انجنیرعظیم نیازی که مسوولیت ریاست فدراسیون را نیز برعهده دارند می باشند.